ALS DE BOMEN STRAKS GAAN RIJDEN

"Jeukt de jeuk die jeukt in jou, net zoals de jeuk die jeukt in mij?  Als de bomen straks gaan rijden zal mijn hoofd dan blijven staan? Bestaat er een Paashaas-Indiaan?  Een aanbel-versje om de mensen mee te beroven? Een treurliedje dat blij maakt?"

In de dichtbundel ‘Als de bomen straks gaan rijden’ van auteur-theatermaker Frank Adam goochelen kinderen als pientere filosofen de antwoorden op al hun en uw vragen tevoorschijn uit de toverhoed van hun verbeelding. 

Tijdens het gelijknamige poëzieprogramma toveren Frank Adam en cellist Lode Vercampt gedichten om tot versjes om te stotteren, briefjes om te zoenen, liedjes om te huilen, grappen om dood te vallen, verhalen om te huiveren en alles daartussenin.  Dat doen ze enkel met de stem van de cello, het instrument van de stem en veel fantasie.

'Sprankelende kinderpoëzie. Adam schept er plezier in taboes te doorbreken en filosofische vragen te stellen en doet dat met veel verbeeldingskracht.' (De Standaard)

5de en 6de leerjaar