5/3/2013
« terug naar overzicht
KINDERTOTENLIEDER
Cie Gisèle Vienne
Na 'I Apologize' en de indringende monoloog 'Jerk', brengen we opnieuw een wat ouder werk van de markante Franse theatermaakster Gisèle Vienne naar Brugge, in exclusiviteit voor Vlaanderen. In 'Kindertotenlieder' onderzoekt zij de beleving en voorstelling van verdriet en afgrijzen in relatie tot de confrontatie met de dood.
Hoewel de dood een wezenlijk onderdeel is van het leven, proberen wij de gedachte eraan toch zoveel mogelijk uit ons bestaan te bannen. Als we dan toch de confrontatie moeten aangaan, proberen we dit in te kleden in vaste ceremonieën, rituelen of zelfs theater.
Het theater is immers de plaats bij uitstek waar we doden weer tot leven kunnen wekken. Het is een wereld tussen droom en realiteit. Als inspiratiebron grijpt Gisèle Vienne terug naar een Oostenrijkse traditie van de ' perchten', vreemde wezens die in de donkere wintermaanden bescherming bieden tegen demonen en verdwaalde zielen.
Frans en Engels gesproken
EXCLUSIEF VOOR BELGIE
EN - 'Kindertotenlieder' examine the representation of dread, in relation to the representation of death, and the constant proximity in which it remains with human properties such as the body physical appearance and behaviour. The representation of dread and the horrifying leads to what Freud called the 'uncanny': the representation of something both familiar and alien, and consequently disturbing. It therefore constitutes a great trigger of cathartic experiences characterising ceremonies, rituals and shows, such as the one we are concerned with.
FR - 'Kindertotenlieder' permet de questionner la représentation de l’effroi, liée à celle de la mort, et la proximité constante qu’elle entretient avec les propriétés humaines, comme l’apparence du corps et le comportement. La représentation de l’effroi, et donc de l’effroyable, rejoint ce que Freud qualifie d’inquiétante étrangeté: la représentation d’une forme à la fois familière et étrangère, et de ce fait inquiétante. Elle constitue ainsi un ressort privilégié de ces expériences cathartiques qui caractérisent les cérémonies, les rites et les spectacles.
