MEDEA

Carlotta Ikeda, grande dame van de butoh, was reeds meerdere malen bij ons te gast. Butoh, de dans der duisternis, ontstond in 1959 in Japan als artistieke reactie op de Tweede Wereldoorlog. Doodsangst, vergankelijkheid, zinloosheid, sex, geweld en waanzin zijn de meest bespeelde thema’s. Het witgekalkte lichaam van de butohdanser vertolkt met trage, gestileerde bewegingen, verwrongen ledematen en een groteske mimiek de diepste zieleroerselen.

Medea, overspoeld door diepmenselijke passies, pleegt een reeks gruwelijke moorden. Terwijl de Franse auteur Pascal Quignard (winnaar van de Goncourtprijs 2002) op het podium zijn rauwe versie van de mythe voorleest, belichaamt Ikeda - ondersteund door live muziek - de gewelddadige erotiek en tragiek van dit controversiële personage. Deze Medea, tegelijk vertrappelde vrouw en rebellerende heldin, is een ijsvulkaan die op imploderen staat. Op het einde blijven enkel de uitvergrote moordenaarshanden zichtbaar.

tekst in het Frans met Nederlandse boventiteling

EN - Choreographer Carlotta Ikeda is the leading lady of the butoh, the dance of darkness. The butoh dancer, chalked in white, interprets the deepest urges of the soul with slow, stylish movements, contorted limbs, and grotesque facial expressions.

FR - Chorégraphe Carlotta Ikeda est la référence feminine incontournable du butô, un genre de danse né au Japon après la guerre. Cette tradition chorégraphique appelée également ‘danse des ténèbres’, fait se côtoyer la vie et la mort. Danseuse Carlotta Ikeda, auteur Pascal Quignard et musicien Alain Mahé redonnent vie à Médée, l’un des personnages les plus mystérieux de la mythologie grecque.